نقش مکمل گفتاردرمانی و روان‌شناسی در رشد کودک و خانواده
گفتاردرمانی و روان‌شناسی دو تخصص متفاوت‌اند و قرار نیست هر کودک هم‌زمان هر دو خدمت را دریافت کند. همکاری آن‌ها زمانی مفید است که مشکلات ارتباطی، رفتاری یا هیجانی بر یکدیگر اثر بگذارند.
حوزه گفتاردرمانی
رشد زبان، تلفظ، لکنت، آپراکسی و ارتباط کاربردی از حوزه‌های اصلی گفتاردرمانی هستند.
حوزه روان‌شناسی
اضطراب، تنظیم هیجان، رفتار، توجه و روابط خانوادگی می‌توانند نیازمند ارزیابی روان‌شناختی باشند.
چه زمانی همکاری مفید است؟
برای مثال، ضعف زبان ممکن است ناکامی رفتاری را بیشتر کند یا اضطراب اجتماعی بر مشارکت کودک دارای لکنت اثر بگذارد. در چنین شرایطی اهداف باید هماهنگ و جداگانه سنجیده شوند.
اصل مهم
ارزیابی باید تعیین کند چه خدمتی ضروری است. افزودن درمان‌های متعدد بدون سؤال بالینی مشخص، معیار کیفیت نیست.
مطالب مرتبط در گفتار و زبان، روان‌شناسی کودک و رزرو ارزیابی تخصصی.
