روش‌های علمی درمان لکنت در کودکان و بزرگسالان
لکنت یک اختلال در روانی گفتار است که می‌تواند با تکرار صدا یا هجا، کشیده‌گویی، قفل گفتاری و گاهی تقلا یا اجتناب همراه باشد. شدت لکنت ممکن است در موقعیت‌های مختلف تغییر کند. انتخاب روش درمان به سن، مدت شروع، شدت علائم، واکنش فرد به لکنت و تأثیر آن بر زندگی روزمره بستگی دارد.
درمان لکنت کودکان کم‌سن
در کودکان خردسال، مداخله معمولاً با ارزیابی دقیق و مشارکت والدین انجام می‌شود. درمانگر ممکن است شیوه تعامل خانواده، سرعت و نوبت‌گیری در گفت‌وگو و عوامل افزایش‌دهنده فشار ارتباطی را بررسی کند. نوع مداخله باید متناسب با ویژگی‌های کودک باشد و همه کودکان به یک برنامه نیاز ندارند.
درمان لکنت کودکان مدرسه‌ای
در سن مدرسه علاوه بر روانی گفتار، نگرش کودک نسبت به حرف‌زدن، تجربه تمسخر، اجتناب از پاسخ‌دادن و مشارکت در کلاس اهمیت دارد. برنامه می‌تواند شامل آموزش مهارت‌های گفتاری، کاهش تقلا، کار بر اجتناب و هماهنگی با خانواده و مدرسه باشد.
درمان لکنت بزرگسالان
در بزرگسالان هدف درمان فقط کاهش تعداد ناروانی‌ها نیست. توانایی صحبت در تلفن، جلسه کاری، جمع‌های اجتماعی و موقعیت‌های دشوار باید در برنامه لحاظ شود. برخی افراد بر تکنیک‌های تغییر گفتار تمرکز می‌کنند و برخی بیشتر به کاهش اجتناب و افزایش آزادی ارتباط نیاز دارند.
تکنیک‌های گفتاری
روش‌های مختلفی برای تغییر الگوی گفتار یا نحوه برخورد با لحظه لکنت وجود دارد. انتخاب و تمرین این تکنیک‌ها باید فردمحور باشد. استفاده افراطی از یک تکنیک یا تلاش برای پنهان‌کردن کامل لکنت ممکن است فشار ارتباطی را افزایش دهد.
نقش عوامل روان‌شناختی
اضطراب علت اصلی لکنت رشدی نیست، اما می‌تواند تجربه صحبت‌کردن و اجتناب از موقعیت‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. اگر اضطراب اجتماعی یا ترس از ارزیابی دیگران قابل‌توجه باشد، همکاری گفتاردرمانگر و روان‌شناس می‌تواند مفید باشد.
DAF و ابزارهای بازخورد شنیداری
ابزارهای DAF و FAF در برخی افراد می‌توانند روانی گفتار را تغییر دهند، اما پاسخ فردی متغیر است. این فناوری‌ها باید به‌صورت آزمایشی ارزیابی شوند و نتیجه در موقعیت‌های واقعی سنجیده شود. دستگاه جایگزین ارزیابی تخصصی و برنامه جامع درمان نیست.
دارو برای لکنت
هیچ دارویی به‌عنوان درمان استاندارد واحد برای همه افراد دارای لکنت شناخته نمی‌شود. اگر دارویی برای اضطراب، ADHD یا مشکل دیگری تجویز شده است، تغییر آن باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
چه زمانی مراجعه کنیم؟
اگر لکنت چند ماه ادامه داشته، شدت آن افزایش یافته، کودک یا بزرگسال هنگام صحبت تقلا می‌کند، از کلمات یا موقعیت‌ها اجتناب دارد یا خود فرد درباره گفتارش نگران است، ارزیابی گفتاردرمانی توصیه می‌شود.
مطالب مرتبط
برای مطالعه بیشتر، بخش لکنت و روانی گفتار را ببینید. مطالب فناوری در گفتاردرمانی آنلاین و فناوری و خدمات ارزیابی در صفحه کلینیک گفتاردرمانی در دسترس‌اند. برای هماهنگی می‌توانید از صفحه تماس با گفتار توانگستر استفاده کنید.
جمع‌بندی
درمان لکنت یک مسیر فردمحور است. ارزیابی دقیق، هدف‌های واقعی، تمرین در موقعیت‌های روزمره و توجه به تجربه ارتباطی فرد از انتخاب یک تکنیک یا ابزار واحد مهم‌تر است.
2 پاسخ