کاهش تماس چشمی در کودکان؛ علل و ارتباط با اوتیسم
تماس چشمی یکی از رفتارهای ارتباطی است، اما میزان آن میان افراد و فرهنگها متفاوت است. کاهش تماس چشمی بهتنهایی تشخیص اوتیسم نیست.
چه عوامل دیگری مطرحاند؟
خجالت، اضطراب، توجه به اسباببازی، تفاوتهای حسی یا سبک فردی میتوانند تماس چشمی را تغییر دهند.
در اوتیسم
اگر کاهش نگاه همراه با دشواری در اشاره، توجه مشترک، تعامل اجتماعی و رفتارهای تکراری باشد، ارزیابی کاملتر اهمیت پیدا میکند.
آیا نگاه را اجبار کنیم؟
خیر. هدف بهتر، ایجاد ارتباط و توجه مشترک است. اجبار طولانی به نگاه مستقیم ممکن است ناراحتکننده باشد.
زمان ارزیابی
نگرانی درباره چند حوزه ارتباطی یا پسرفت مهارتها دلیل مراجعه تخصصی است.
مطالب بیشتر در اوتیسم و ارتباط، راهنمای مسیر ارزیابی اوتیسم در کرج و رزرو ارزیابی در دسترس است.